Mickelson

JohTheMa Promotions is trots om Scott Mickelson’s EU debuutrelease A Wondrous Life te mogen aankondigen. De plaat kwam in Noord Amerika al in mei 2018 uit en is nu klaar om de grote plas over te steken. In oktober, november 2019 zijn wij dan ook plannen aan het smeden om Mickelson als solo of duo act naar Europa te halen. Een en ander zou sterk afhangen van hoe zijn nieuwe CD binnen de EU ontvangen zou worden. Kijk nu… dit is het resultaat. Open data kunnen nog gevuld worden hoor via ons contactformulier.

EU tour dates 2019

Dates: Place: Event/Venue: Country:
maandag 07 oktober 2019 Wesel KARO DE
dinsdag 08 oktober 2019 Amsterdam De Nieuwe Anita NL
woensdag 09 oktober 2019 Open
donderdag 10 oktober 2019 Open
vrijdag 11 oktober 2019 Brighton Prince Albert UK
zaterdag 12 oktober 2019 Londen Luna, The home of live music UK
zondag 13 oktober 2019 Deal The Lighthouse UK
maandag 14 oktober 2019 Sheffield West Street Live UK
dinsdag 15 oktober 2019 Open
woensdag 16 oktober 2019 Belfast McHugh’s, Belfast IRL
donderdag 17 oktober 2019 Dublin Private Event IRL
vrijdag 18 oktober 2019 Brighton Idle Hands UK
zaterdag 19 oktober 2019 Open
zondag 20 oktober 2019 Ossenisse t Schallemaaj NL

A Wondrous Life

Als er een handleiding geschreven zou moeten worden over hoe te overleven in een steeds maar weer veranderende muziekindustrie dan zou Scott Mickelson deze zo uit zijn mouw kunnen schudden. In de jaren negentig tekende Mickelson met zijn band Fat Opie bij het hetzelfde management als dat van Neil Young en Tom Petty. Na de release van hun debuutalbum werd ze een tournee met Neil Young belooft en wonnen ze ook nog eens een MTV/7-Up talenten jacht. De tournee, de MTV live uitzending en het prijzengeld zijn nooit hard gemaakt. Ontbinding van de band was het gevolg.

In 2003 werd Mickelson geconfronteerd met een psychische aandoening. Als vader van een dochter bewoog zijn vrouw hem er uiteindelijk toe om naar de kunstacademie te gaan. Hij studeerde af, ging aan het werk bij de Francis Ford Coppola art department, schreef en illustreerde het kinderboek Artisjok Boy.

In 2010 besloot Mickelson om zijn pen, tekengerei en verfborstels de rug toe te keren om vervolgens de stutten te trekken om nog een bladzijde uit zijn verhaal als muzikant om te slaan. Het bracht hem weer terug op de ongebaande paden in de muziekindustrie. Met Fat Opie bracht hij de plaat Victoryville uit en kreeg daarvoor een lovende pers over zich heen. In 2015 liet Mickelson zijn debuutalbum Flickering in de CD schappen zetten. Daarvoor kreeg hij prompt een Grammy nominatie in de categorieën, “Beste Folk Album” en “Beste Roots Music Performance”.

In mei 2018 bracht Mickelson zijn tweede full-length album A Wondrous Life in Noord Amerika uit. Elke stap in het succes maar ook nagenoeg alle misstappen die hij maakte in zijn loopbaan dreven hem tot het maken van deze buitengewoon goed gemusiceerde plaat. Zelf zegt hij daarover: “De beslissen om A Wondrous Life helemaal alleen te maken, en niet met andere muzikanten, was niet gebaseerd om mijn ego te strelen, maar uit bittere noodzaak. Ik was zo druk met het produceren van anderen dat ik met veel passen en meten mij eigen werk niet echt kon creëren. Een paar uurtjes hier en een paar nachtelijke uren daar maakten het toch mogelijk. Had niet in de gaten dat deze tocht mij zou leiden langs ongebaande muzikale paden. Ik beschikte over eigenschappen die ik nog niet van mijzelf kende”

In vergelijking met Flickering, wat gemaakt werd met een twintigtal van de beste muzikanten in de Bay Area, is A Wondrous Life (CD Baby) en solo project. Mickelson is niet alleen de producent en engineer, maar bespeeld, met uitzondering van drums en koperen blaasinstrumenten, alle instrumenten op deze plaat zelf. Onderweg kwam Scott Mickelson behoorlijk wat obstakel tegen. Voor ieder obstakel stopte hij even, omzeilde de weg of las de instructieborden die hem uiteindelijk weer op de rails zette. De ingeslagen route is nog lang niet ten einde. Het vuil op zijn laarzen roept herinneringen op van elke hindernis die Mickelson onderweg nam. Mickelson ten voeten uit, vasthoudend aan de dezelfde tassen die hij al eerder inpakte.

EU reviews

MUSIKREVIEWS (DE)

Folk Rock wird derzeit an jeder Ecke gespielt, doch “A Wondrous Life” ist gerade deshalb eine der der besseren Veröffentlichungen aus diesem Bereich, weil MICKELSON unaufgeregt agiert und seine durchaus ernsten Anliegen dadurch umso glaubwürdiger vermitteln kann. Der instrumentale Background wird dabei fast nebensächlich. (Andreas Schiffmann)

Folk rock is currently played on every street corner, but “A Wondrous Life” is precisely one of the better publications from this area, because MICKELSON acts calm and his quite serious concerns this can mediate for all the more credible. The instrumental background is almost beside the point here.

JOHNNY’S GARDEN (NL)

Hij was voor mij een onbeschreven blad, Scott Mickelson, die als artiestennaam enkel zijn achternaam gebruikt. Eens in de zoveel tijd weet zo’n onbeschreven blad mij te overtuigen en deze muzikant uit San Francisco is dat met verve gelukt. Dat hij de nodige vernuft in zijn composities en instrumentatie weet te leggen komt onder meer naar voren in “Hail Marys”, één van de absolute hoogtepunten van het album.

Mickelson was for me a blank page, Scott Mickelson, who used only his surname as his stage name. Once in a while such a blank page convinces me and the from San Francisco coming musician did that with verve. That the necessary ingenuity in his compositions and Instrumentation succeeds is reflected in “Hail Marys”, one of the absolute highlights of the album.

POP MAGAZINE HEAVEN (NL)

A Wondrous Life is een uitstekende plaat. De tien liedjes bevatten alle ingrediënten die nodig zijn om een breed publiek te kunnen bereiken. In negen liedjes vertelt hij op onderhoudende wijze over zijn observaties. (Koos Gijsman ***1/2)

A Wondrous Life is an excellent album. The ten songs contain all the ingredients needed to reach a wide audience. In nine songs Mickelson tells on entertaining manner about his observations.

ROOTSTIME (BE)

Vocaal doet hij ons af en toe denken aan iemand als John Mellencamp, maar we vinden dat er ook gelijkenissen zijn met de stem van Gary Lightbody, de zanger van ‘Snow Patrol’, dit laatste vooral in het erg knappe nummer “Hail Marys”. Al van bij het openingsnummer “Plastic, Vinyl & Leather” gaat de beuk er stevig in en ook opvolger “No Such Luck” swingt en imponeert door het krachtige zingen van ‘Mickelson’.

Wij houden vooral van het wat meer ingetogen gebrachte folkrocknummer “Crazy Is The Only Place For A Saint”. Ook het muzikaal zeer goed opgebouwde nummer “Motherless Son” kan ons zeer bekoren.

Dat hij zijn muzikale helden respecteert, bewijst hij bovendien in de instrumentale slottrack van dit album. Dat is een nummer met knap blazerswerk van Luke Kirley dat als eerbetoon vernoemd werd naar “B. Wilson” oftewel het legendarische ‘Beach Boys’-icoon en songschrijver Brian Wilson. Wij hebben ruimschoots kunnen genieten van “A Wondrous Life”, deze tweede plaat van ‘Mickelson’.

Vocally he occasionally reminds us of John Mellencamp, but we also find that there are similarities with the voice of Gary Lightbody (Snow Patrol). Especially in the very beautiful sung “Hail Marys”.

We especially like the more modest folkock song “Crazy Is The Only Place For A Saint”. The musical very well built song “Motherless Son” can also appeal to us.

Mickelson respects his musical heroes and he proves that in the instrumental final track of this album. in that song you hear good brass work by Luke Kirley that was named as a tribute to “B. Wilson “or the legendary ‘Beach Boys’ icon and songwriter Brian Wilson. We have thoroughly enjoyed “A Wondrous Life”, the second album of “Mickelson”.

GAESTELISTE (DE)

Here Mickelson demonstrates above all that he refuses the musical routine and uses his experience to persistently search for his own musical expression – instead of looking like his many colleagues in technically perfectly orchestrated, genre-conforming schemes salvation. The result is a mesmerizing mix of Americana sentiment and musical and production experiments that make Mickelson’s roots as Americana-songwriter just about to break through, but otherwise an absolutely unusual mix of New Wave, Folk, and Power. Pop elements surprised the listener and occupies – where Mickelson content makes quite complex topics and goes with great seriousness to the point. Even so, one can deal responsibly with American music traditions! (Ullrich Maurer)

Nun liegt das zweite Solo-Album vor, das in den USA bereits früher im Jahr erschien. Hier demonstriert Mickelson vor allen Dingen, dass er sich der musikalischen Routine verweigert und seine Erfahrungen dazu nutzt, beharrlich nach eigenen musikalischen Ausdrucksmöglichkeiten zu suchen – anstatt wie viele seiner Kollegen in technisch perfekt orchestrierten, genrekonformen Schemata sein Heil zu suchen. Das Ergebnis ist ein faszinierender Mix aus Americana-Sentimenten und musikalischen und produktionstechnischen Experimenten, die dazu führen, dass Mickelsons Roots als Americana-Songwriter gerade so eben noch prägend durchschlagen, aber ansonsten ein absolut unüblicher Mix aus New Wave-, Folk- und Power-Pop-Elementen den Hörer überrascht und einnimmt – wobei Mickelson sich inhaltlich durchaus komplexe Themen vornimmt und mit großer Ernsthaftigkeit zur Sache geht. Auch so kann man mit den amerikanischen Musiktraditionen verantwortungsvoll umgehen (Ullrich Maurer)

ROCKTIMES (DE)

The Bay Area singer-songwriter nuances life situations in his remarkable songs. Ten stops where you like to stay. For example, on the first track “Plastic, Vinyl & Leather”. After a spherical intro, Mickelson’s baritone voice captivates. Mickelson sings wistfully against a beautiful background. Slowly, dynamics build up and then the songs rocks with an electric guitar firing sharp riffs out of the amp. High class track!

“No Such Luck” spreads a different atmosphere. The piano, by Adam Rossi, is reminding me of Bruce Hornsby. The tension of the conflict zone is well received.

Folky and discreetly instrumental, “Crazy Is The Only Place For A Saint” is more relaxed. An artist can be lucky if he lets his imagination run wild and such a song comes out of it.

“When I Paint My Halo Gold” is a great alternative rock songs with all that goes with it. This song probably fits the halo that Mickelson has on the cover.

Yes, Mickelson has it. He looks at folk from the rock side and gets on well with his second album “A Wondrous Life”. The title is almost a program.